Marchew

Arbuz zwyczajny, nazywany także kawonem (Citrullus lanatus (Thunb.) Mansf.) – gatunek rośliny z rodziny dyniowatych. Wywodzi się z Afryki. Jest uprawiany w Polsce.

Morfologia: Arbuz zwyczajny, kawon
Łodyga: Płożąca się, bywają jednak formy krzaczaste o podnoszącej się łodydze. Łodyga w przekroju jest okrągła. Jej długość osiąga 2 metry. Bywają jednak odmiany wytwarzające pędy, które wraz z bocznymi pędami po rozciągnięciu wytaczają średnicę do 6 metrów.
Liście: Liście rośliny są duże, ciemnozielone, u podstawy sercowate, a wyżej położone, silnie powcinane trój- lub pięciodzielne , osadzone na ogonkach liściowych. W węzłach liściowych wyrastają wąsy czepne.
Kwiaty: Są najmniejsze ze wszystkich uprawianych gatunków rodziny dyniowatych. Rozmieszczone są pojedynczo w kątach liści.Korona kwiatu zwykle jest żółta lub zielonkawożółta, połączona w rurkę,z pięcioma płatkami. Na kawonie występuje 10-30 kwiatów żeńskich i odpowiednio 100-400 męskich.
Owoce: Owoce to rzekome jagody, są jadalne, mają słodki, ciemnoczerwony, pomarańczowy, żółty lub biały miąższ (mezokarp). Perikarp czyli tzw. skóra, składa się z dwóch warstw. Dzięki złożonej budowie skóra jest mocna i twarda w kolorze ciemnozielonym lub nakrapiana promieniście w różnych odcieniach zieleni. Pod koniec wegetacji roślina zawiązuje nasiona. Barwy nasion są również bardzo zmienne: od białej lub żółtej poprzez żółtobrązową, brązową i czarną do czerwonej, a nawet zielonej.
Korzenie
System korzeniowy jest bardzo rozległy i płytki. Sięga w głąb tylko na około 60 cm.

Zmienność: W uprawie znajduje się szereg kultywarów tego gatunku, m.in.:
* 'Bingo'
* 'Crimson Sweet'
* 'Janosik'
* 'Sugar Baby'
* 'Rosario'

Biologia: Roślina jednoroczna. Kwiaty są obcopylne. Rośliny są na ogół jednopienne. Najpierw pojawiają się kwiaty męskie, a później po tygodniu żeńskie. Kwiaty otwierają się na bardzo krótki okres, zwykle po wschodzie słońca i pozostają otwarte jeden dzień, potem opadają.

Wartości odżywcze i lecznicze: * Zawiera aż 92% wody, dlatego też dobrze gasi pragnienie. Ma słodkawy, przyjemny, orzeźwiający smak, do czego przyczynia się zawartość kwasu jabłkowego i cytrynowego. Ma znikomą zawartość witamin; zaledwie 0,03 mg% B1, 0,04 mg% B2 i 6 mg% C. Zawiera trochę potrzebnych organizmowi pierwiastków: ok. 70 mg% potasu, 11 mg% wapnia , 8 mg% chloru, 8 mg% sodu, 7 mg% siarki, 3 mg% magnezu i fosforu, 02 mg% żelaza i ok. 0,07 mg% miedzi. Ma znikomą wartość energetyczną – zaledwie 10 kalorii w 100 g.
* Polepsza przemianę materii, wpływa korzystnie na układ pokarmowy. Jest też używany do maseczek na skórę, działa bowiem przeciwzmarszczkowo, tonizująco i ściągająco, pomaga przy leczeniu stanów zapalnych skóry i zajadów.
* Arbuz dzięki dużej zawartości wody w owocach jest gatunkiem moczopędnym, zalecanym dla chorych na nerki. Z badań wynika również, że podobnie jak pomidor i czerwony grejpfrut jest źródłem likopenu, który ma właściwości wspomagania leczenia chorób nowotworowych.

Zastosowanie: * Roślina uprawna. Jest uprawiany jako warzywo. Obecnie uprawiany jest w wielu krajach, na różnych zamieszkanych kontynentach. Największym producentem są Chiny, a następnie Turcja. W Europie krajami, w których uprawia się arbuzy są Hiszpania, Portugalia, Włochy, Chorwacja, Francja, Grecja, Bułgaria, Rumunia, Węgry i Ukraina.
o Historia uprawy: Wymieniany jest już w Biblii, w Chinach i Indiach uprawiany był od niepamiętnych czasów. Do Europy dotarł ok. XI-XII w., a w XIV w., na naszych terenach wyróżniano już kilka odmian arbuzów. W Polsce również wyhodowano odmianę odporną na niskie temperatury.

Uprawa: Roślina światłolubna, ciepłolubna i potrzebująca bardzo dużo wody. Optymalna temperatura powietrza waha się od 21 do 29 st. C minimalna to 18, a maksymalna 35 stopni. Stąd w warunkach naturalnych rośnie w krajach o ciepłym i gorącym klimacie. Dobrze rośnie na glebach o pH 5,5-6,0, próchniczych, bogatych w składniki pokarmowe i na glebach wcześniej nie zajętych pod uprawę. Początek uprawy to koniec lutego albo początek marca. W Polsce uprawiany głównie w szklarniach i tunelach foliowych.

Treść objęta jest licencją GNU Wolnej Dokumentacji w wersji 1.1 lub dowolnej późniejszej opublikowanej przez Free Software Foundation i została ona opracowana na podstawie Wikipedii, tutaj możesz znaleźć artykuł źródłowy oraz autorów.